Οι 7 άγνωστες πτυχές του εαυτού μου ή αλλιώς τα 7 κακά της μοίρας μου!!

Μη έχοντας τί να γράψω (έμπνευση μηδαμινή βρε παιδί μου) και παρασυρμένη από το παιχνίδι που ακολουθείται από πλειάδα βλόγκερς,είπα κι εγώ να γράψω για 7 πράγματα που σας είναι άγνωστα ή και όχι για εμένα!! Ιδού λοιπόν!!

1. Για πρωινό πίνω γάλα με Nesquick! Και δε μιλάω για μια κουταλίτσα μέσα στο ποτήρι,αλλά για 3-4 έτσι για να πάρω τη δόση γλυκού πρωί πρωί!

2. Η πιο ευτυχισμένη στιγμή για μένα είναι όταν πηγαίνω για καφέ με τα αγαπημένα μου πρόσωπα! Μπορεί να πάω και έχω την χειρότερη διάθεση,αλλά ως δια μαγείας ξαφνικά θα ανατραπεί και θα βρω το κέφι μου!

3. Είμαι επιρρεπής στο μάτι! Ματιάζομαι πολύ εύκολα και με άσχημες συνέπειες του τύπου να ξερνάω, να θέλω να βαρέσω το κεφάλι μου στον τοίχο μπας και ηρεμίσει ο πονοκέφαλος, να έχω τάσεις για λιποθυμίες κλπ κλπ. Δοκίμασα τα πάντα, έχω βάλει παντού ματάκια-μόνο σκόρδα δεν κουβαλάω- αλλά τίποτα!Εχθές η θεία μου πάλι με ξεμάτιαζε! Άλλη λύση έχετε επί τούτου;

4. Υποφέρω από ημικρανίες! Αλλά σε άσχημο επίπεδο. Τα κλασικά "πονάει λίγο το κεφάλι μου", "το αισθάνομαι βαρύ" κι άλλα κουραφέξαλα δεν προσδίδονται στην κατάστασή μου. Ο δε πονοκέφαλος μπορεί να διαρκέσει έως και βδομάδες, οπότε μου χαλάει και όλη μου τη διάθεση για αρκετό καιρό.

5. Είμαι μακαρονού!! Μπορώ να τρώω 7 μέρες τη βδομάδα μακαρόνια επί ένα μήνα και να μην τα βαρεθώ!!Σε σημείο σιχαμάρας δηλαδή...

6. Έχω συχνούς εφιάλτες και το σύνηθες θέμα είναι ότι με παρατάνε οι φίλοι μου ή ότι πεθαίνουν οι άνθρωποι που αγαπώ (χτύπα ξύλο-ντοκ, ντοκ-!!!). Την επόμενη μέρα που θα ξυπνήσω θα έχω τουλάχιστον 2 επιχείλιους έρπητες, όπως και τώρα δηλαδή!

7. Όταν ήμουν 18 στα 19 κέρδισα σε διαγωνισμό σκίτσου,όπου μου έδιναν υποτροφία σε σχολή για να σπουδάσω κόμικς ή σκίτσο ή ό,τι άλλο ήθελα και την απέρριψα. Αν το μετανιώνω; Μετά από τόσα χρόνια μπορώ να πω Όχι...

Αυτάααααααααα από μενάαααααααααα...

Φωτογραφία της ημέρας:

Καιρός ήταν.

Καιρός ήταν να γράψω κάτι. Καιρός ήταν να μας χιονίσει!Ε, ναι!!Χιονίζει από εχθές το βράδυ και ήδη έχουμε 5 πόντους χιόνι. Οι δρόμοι είναι στρωμένοι, οι σκεπές, τα δέντρα σκεπασμένα, τα σχολεία είναι κλειστά, τα παιδιά (και όχι μόνο) παίζουν χιονοπόλεμο και φτιάχνουν χιονανθρώπους! Το χιόνι φέρνει ευτυχία και πολλές τούμπες φυσικά!!!Με προσοχή λοιπόν όταν περπατάμε...

Χάθηκα, το ξέρω. Αδικαιολόγητη θα με πείτε και δε θα σας  κατηγορήσω. Αλλά έχω πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα και άμα ξεκινήσω δε σταματάω μετά! Και να φανταστείτε,είχα τόσα στο μυαλό μου για τα οποία ήθελα να γράψω που ούτε που τα θυμάμαι πια! Αν κάτι πρέπει να αγοράσω,αυτό είναι ένα τετραδιάκι, όπου θα γράφω τις σκέψεις μου κι όσα θα ήθελα να αναρτήσω. 

Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα. Πόσο γρήγορα εξελίσσεται η ζωή. Πριν από λίγο γελούσες και περνούσες καλά και τώρα κλαις, ανύμπορος/η μπροστά στα γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά σου. Και πόσο μα πόσο ευλογείς που για αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα δεν ήσουν εσύ ή κάποιος δικός σου άνθρωπος στη θέση εκείνη. Ή μαθαίνεις τα δυσάρεστα νέα και ξάφνου ακούς ένα μόνο ευχάριστο και σου διαλύονται όλες οι θλιμμένες σκέψεις. Ζωή, απρόβλεπτη υφάντρα της μοίρας. Δεν ξέρεις ποτέ τί σου επιφυλάσσει. Και το μόνο το οποίο μπορείς να κάνεις, είναι να ζεις τη ζωή σα να είναι η τελευταία σου ημέρα. Και δε λέω να κάνεις τρέλες και απραγματοποίητα όνειρα πραγματοποιήσιμα (βέβαια αυτό είναι το ευτυχέστερο), αλλά να ζεις τη ζωή με χαρά και αγάπη. Πίνοντας έναν καφέ/τσάι με αγαπημένα σου πρόσωπα, συζητώντας δίπλα από το τζάκι(αν δεν υπάρχει δεν πειράζει...btw τώρα θέλω να πιω ένα hot cocoa!!), διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο, ακούγοντας ωραία μουσική, κάνοντας βόλτες είτε μόνοι είτε με παρέα (ποτέ δεν ξέρετε την πόλη σας fully, ακόμη κι αν προφασίζεστε ότι "εδώ μεγάλωσα,άρα την ξέρω), δίνοντας ευκαιρίες σε ανθρώπους που ακόμη κι αν δεν το αξίζουν σίγουρα θα τους δώσετε χαρά, κάνοντας τους συνανθρώπους σας να περνάνε καλά, λέγοντας στους ανθρώπους σ'αγαπώ, ερωτεύοντας. Ακόμη κι αν φύγουμε (που θα φύγουμε) κάποια μέρα, θα έχουν οι άλλοι να λένε "μα θυμάσαι τί ωραία που περνούσαμε;". Αυτό είναι το νόημα της ζωής. Δε συμφωνείτε;

Φωτογραφία της ημέρας:

Υ.Γ. Αν δεν έτυχε να διαβάσετε το Reading Lolita in Tehran της Azar Nafisi, διαβάστε το. Εμένα με συγκλόνισε!

A Thousand Years

I have died everyday
Waiting for you
Darlin' don't be afraid
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more

And all along I believed
I would find you
Time has brought
Your heart to me
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more

Κι εγώ είμαι κολλημένη με αυτό το τραγούδι και το κατατάσσω στα 10 πιο ρομαντικά τραγούδια που έχω ακούσει μέχρι τώρα!

Φωτογραφία της ημέρας:

Υ.Γ. Μια τέτοια στιγμή,όπως αυτή της φωτογραφίας,θα ήθελα πολύ να τη ζήσω!

Καλή Χρονιά,Χρόνια Πολλά!

Άργησα,το ξέρω,αλλά να'μαι εδώ και σας εύχομαι ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ!Καλή Χρονιά να έχουμε,με υγεία και γεμάτη όμορφες στιγμές!Πολλή αγάπη και καλή διάθεση!

Πώς περάσατε τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά;Πώς σας βρήκε ο καινούργιος χρόνος;Ο Άη Βασίλης σας έφερε αυτό που ζητήσατε;Εγώ πέρασα όμορφα! Πολύ όμορφα. Με πρόσωπα αγαπημένα,πολύ φαγητό, πολύ κρασί και πολύ γέλιο!Είδα και χιόνια φέτος!Πολλά χιόνια!!!Χιόνι,ζεστός καφές,τζάκι και όμορφη παρέα σε ένα υπέροχο χωριό πριν από το χιονοδρομικό του Καϊμάκτσαλαν!Αν πάρω τις φωτογραφίες θα αναρτήσω κάποιες!!

Να σας εκμηστηρευτώ κάτι;Σε κάθε χριστουγεννιάτικες διακοπές βλέπω μια συγκεκριμένη ταινία.Όσες φορές κι αν την δω,δεν τη χορταίνω!!Ποιά είναι; Το Home Alone!!Μόνος στο σπίτι...πείτε μου πως γελάτε κάθε φορά που τη βλέπετε!!Γιατί έστω κι ένας αν πει πως δε γελάει,θα τον πω ψεύτη!!

Φωτογραφία της ημέρας:

Merry White Christmas (μόνο που δεν είναι white!!)

Δεν θα περιαυτολογήσω και θα ευχηθώ απλά,

Χρόνια Πολλά! Καλά Χριστούγεννα με πολύ αγάπη και υγεία σε εσας ,στις οικογένειές σας και στα αγαπημένα σας πρόσωπα!

κλπ κλπ

Τελικά, καθυστερώ πολύ να αναρτήσω κάτι νέο...πρέπει να αλλάξει αυτό, θαρρώ. Είμαι δυστυχώς σε μια φάση διαρκούς κινήσεως. Είτε διαβάζω, είτε απασχολούμαι με άλλης φύσεως δουλειές - και πλέον θα απασχολούμαι ακόμη περισσότερο - ο χρόνος μοιάζει να περνά τόσο γρήγορα, που δε φτάνει για επιπλέον "δραστηριότητες". 

Ποιός είπε ότι μόνο οι μεγάλες πόλεις κινούνται με γοργούς ρυθμούς; Εδώ να δείτε τί γίνεται! Ιδίως όταν το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο σε χρόνο ντε - τε!! Άντε να τα προλάβεις όλα μετά! Και πάλι καλά, εγώ δε ζορίζομαι τόσο. Βλέποντας όμως τη μαμά μου, η οποία πάντα προσπαθεί να ικανοποιήσει τους πάντες κι έτσι φορτώνεται ένα σωρό δουλειές, καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να τα "φέρεις βόλτα". Κι όσο κι αν της λέμε να μην καταβάλλει τόσο πολύ τον εαυτό της, εκείνη κάνει το αντίθετο, γιατί αυτή είναι. Κι ίσως την αγαπάμε τόσο πολύ, επειδή είναι αυτή που είναι. Μα την αγαπάμε πολύ. Κι είναι μερικές φορές ξεροκέφαλη κι ας φωνάζει με το παραμικρό επειδή αγχώνεται και αγωνιά με τους πάντες και τα πάντα κι ας βάζει την τηλεόραση στις 7 το πρωί στη διαπασών επειδή θέλει να ακούσει τα οικονομικά νέα, κι ας έρχεται να μας ξυπνήσει με τον πιο άγαρμπο τρόπο. Όταν όμως σε αγκαλιάζει και σε φιλάει και σε ενθαρρύνει και σε προτρέπει, βλέπεις καθαρά την αγάπη και το ενδιαφέρον της. Και φυσικά την αγαπάς ακόμη περισσότερο όταν φτιάχνει εκείνες τις εκπληκτικές τυρόπιτες, γαλατόπιτες κλπ κλπ...

Οι γιορτές πλησιάζουν σιγά σιγά, η ατμόσφαιρα αλλάζει και βάζει τα γιορτινά της. Αν χιόνιζε και λίγο, δε θα με χαλούσε πάντως...Σήμερα θα στολίσουμε το δέντρο μας νομίζω. Έχει και ολόκληρη διαδικασία...θεριό πράγμα έχουμε να στήσουμε (κάθε κλαράκι να μπαίνει σε ξεχωριστή θέση) και τόνοι στολιδιών να μπουν. Εκείνα τα λαμπάκια είναι ο μέγιστος εφιάλτης!! Άντε να δούμε τί θα δούμε!!! 

Φωτογραφία της ημέρας: 

Υ.Γ.1 Έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν πάντα μιλάμε για τη μαμά, μα σπάνια για τον μπαμπά;

Υ.Γ.2 Domenica μου διαβάζω πάντα τη γωνιά σου, αλλά κατά ένα περίργο τρόπο κάθε φορά που πάω να σχολιάσω κάτι, δε μου το επιτρέπει! Να ξέρεις όμως, ότι περνώ από τη γωνιά σου για καφέ!! Καπουτσίνο παρακαλώ πολύ να μου ετοιμάζεις!!!

Τα τραγούδια της Κατερίνας

Από τον Μούτση έως τον Μπίγαλη γράψανε για αυτήν. Τραγουδήθηκαν πολύ και αγαπήθηκαν πολύ. Αν με ρωτούσατε παλιά για το αν μου άρεσε το όνομά μου, θα σας έλεγα όχι. Δεν μου ακουγόταν καθόλου εύηχο, όπως ήταν δηλαδή άλλα ονόματα. Πλέον, μου αρέσει. Έχει μια εύηχη και καλόγουστη νότα. Από το Κάθριν και το Κέιτ (πώς μου αρέσει το Κέιτ!!), έως το Κάτια και το Καίτη (προτιμώ το απλό Κατερίνα βέβαια), όλα ακούγονται με ευχάριστο τρόπο. Επομένως, γιατί να μην παινέσω το ονοματάκι μου; Είναι χαριτωμένο και ταιριαστό με πληθώρα στίχων! Ιδού, λοιπόν, ορισμένα τραγουδάκια για την Κατερίνα!

Κατερίνα (Χατζηφραγκετα)
Κατερίνα , αν δε νόμιζες πως είχαμε κουζίνα
Και αν δεν άκουγες πρωί Διάφανα Κρίνα
Και αν τη μάνα σου τη λέγανε Ματίνα
Ίσως να ‘σουνα ακόμα εδώ

Κατερίνα Θεσσαλονικιά (Τσιτσάνης)
Κατερίνα, Κατερίνα, θα σε ντύσω στα μεταξωτά
Ρούχα και χαλιά απ’ την Αραπιά…

Αγαπώ μια καρδερίνα (Χατζιδάκις / Γκάτσος)
Αγαπώ μια καρδερίνα
σ’ένα πράσινο κλαδί
Την φωνάζουν Κατερίνα
και δεν θέλει να με δει

Πάμε για ύπνο Κατερίνα (Κατσαρός / Πυθαγόρας)
Πάμε για ύπνο Κατερίνα, πάμε ν’ αλλάξουμε ζωή
να δούμε όνειρα από κείνα, που τελειώνουν το πρωί

Αμάν Κατερίνα μου (Τούντας)
Όταν περνώ για να σε δω, αχ πως με βασανίζεις
έχεις κεφτέδες στη φωτιά, αχ Κατερίνα μου γλυκιά
και γλυκοτηγανίζεις

Κατερίνα, Κατερινάκι (Ρακιντζής)
Κατερίνα, Κατερινάκι
Είσαι της ζωής τ’ αεράκι
Κατερίνα, Κατερινάκι
Πες μου πως με θέλεις λιγάκι, να τρελαθώ

Μίλα Κατερίνα (Κηλαηδόνης /Γκάτσος)
Μίλα Κατερίνα, έτσι για καλό
μίλα Κατερίνα, σε παρακαλώ
Πες μου ποιο σαράκι, μέσα σου γυρνά
και σε τυραννά

Όμορφη μου Κατερίνα (Τεάζης / Παπαβασιλείου)
Όμορφή μου Κατερίνα,
του μπαξέ μου καρδερίνα,
άνοιξε την αγκαλιά σου
και τα ροδοβλέφαρά σου

Ρίνα, Κατερίνα (Μούτσης)
Πού θα πας Ρίνα μου, Ρίνα Κατερίνα μου
Στο γυαλό, στην αμουδιά , να μες δούνε τα παιδιά

Ρίνα, Κατερίνα (Μπίγαλης)
Αχ βρε Ρίνα Κατερίνα
η φυγή σου φωτιά η θύμηση σου λεπίδα
που με κόβει δυο κομμάτια
τέσσερα, δεκατέσσερα

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΣΤΙΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΎ ΚΑΤΕΡΊΝΕΣ

Φωτογραφία της ημέρας:  

Υ.Γ. Κι αν με ρωτούσατε τί δώρο θα ήθελα για τη γιορτή μου, θα σας έλεγα φυσικά Βιβλία, Σκουφάκια, Γάντια και Κασκόλ!!!